Gra Kima
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”A teraz zajmijmy się grą. Pewnieście ją już nieraz robili — ale teraz zrobimy porządnie. Jazda! Wstecz zwrot — pod ścianę marsz! (Teraz układam od 12 do 24 przedmiotów i zakrywam je dokładnie). Wstecz zwrot — do mnie! Każdemu rozdaję kartkę papieru i ołówek. Na drugi raz żebyście wszyscy nietylko na zbiórkę, ale zawsze przy sobie papier i ołówek nosili! Każdy z was będzie się przez minutę przyglądał temu, co tu leży, potem ja zasłonię, a wy piszcie.
Przypominam, jak patrzeć należy. Zwracajcie uwagę przedewszystkiem na przedmioty małe, niewidoczne, matowe, a potem na inne. Starajcie się zauważyć porządek, w jakim leżą — to pomaga! Przedewszystkiem policzcie je — to najlepszy sposób na zapamiętanie. Kto zdąży, niech zamknie oczy i pomyśli sobie, gdzie co leży. No, zaczynamy. Uwaga. Raz, dwa, trzy! (Lepiej dać trochę więcej czasu niż minutę. W czasie oglądania należy zachować ciszę). A teraz zakrywam, piszcie.
(Później kartki należy zebrać i rozdać inne. Dodać kilka nowych przedmiotów, kilka starych zabrać i dać grę ponownie — potem jeszcze coś zmienić i dać grę poraz trzeci).
Można ułatwić przypominanie — pytając co było jeszcze z żelaza, co z drzewa, co z papieru, ze szkła, z materji, co było najdroższego i t. d. Można podczas pisania podłożyć jeszcze coś pod przykrycie, a po napisaniu, kiedy się raz jeszcze zwołuje zastęp i znów odkrywa przedmioty dla spostrzeżenia popełnionych błędów—spytać— „a to kto zauważył?” Niektórzy tylko powiedzą, że tego nie było; zapamiętaj sobie, że to są dzielni chłopcy.
Zebrane kartki trzeba w domu sprawdzić i ułożyć w tabliczkę (str. 37).
Tabliczkę tę należy przedstawić drużynowemu na zbiórce rady i chłopcom na następnej zbiórce. Należy ją zachować lub zanotować w książeczce, aby potem dodawać nowe gry i prowadzić wykaz wyćwiczenia się chłopców. Jest to rzecz doniosłej wagi wychowawczej. Niech chłopcy powiedzą, że: 1. Praca ich nie ginie i jest oceniana. 2. Że zastępowemu zależy na wyćwiczeniu ich, że robi on to z pewnym celem i zainteresowaniem, a nie po to tylko, aby zapchać czemś czas zbiórki. 3. Że praca ich jest ciągła i systematyczna, a nie dorywcza tylko, że może nie zaraz, ale musi dać dobre wyniki. 4. Że pracę robi się sumiennie, porządnie i trwale, a nie byle jak.
Harcerstwo to system wychowana ludzi do pracy!
Źródło skanu: Podlaska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz skan — widok 21.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Alojzy Pawełek, Młoda drużyna (1919)
- Strony drukowane: 41–42
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 41
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: mdr-001