Podejście zwierzyny
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Harcmistrz przyjmuje rolę zwierzyny. Nie chowa się, lecz stoi i porusza się nieco od czasu do czasu. Harcerze idą na łowy i każdy stara się podejść zwierzynę, nie będąc przez nią dostrzeżonym. Gdy tylko harcmistrz dostrzeże któregoś harcerza, każe mu stać (wyłącza z gry). Po pewnym czasie harcmistrz ogłasza »koniec«; wszyscy wstają w miejscach, do których doszli. Kto podszedł najbliżej, wygrywa. Tę samą grę można uprawiać dla wprawy w Cichem stąpaniu, zawiązawszy oczy harcmistrzowi. Najlepiej tę odmianę urządzić w miejscu, gdzie suche liście, gałęzie, żwir i t. p. utrudniają cichy chód. Harcerze zbliżają się w odległości jakich 100 m. i mają w czasie krótkim, n. p. 1½ min., dotknąć niewidomego nieprzyjaciela, zanim ten ich usłyszy.
Źródło skanu: Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 191.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Mieczysław Schreiber i Eugeniusz Piasecki, Harce młodzieży polskiej (1917)
- Strony drukowane: 176–177 / PDF 191–192
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 176
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: hmp-032