Przejdź do głównej zawartości

Wyścig zwiadowców

Harcmistrz umieszcza trzech harcerzy lub trzy grupy harcerzy, każdą różniącą się szczegółami odzieży i przedmiotami trzymanymi w ręku, w odległościach 300—1000 m. od startu. Jeśli na tej przestrzeni są inni ludzie, owym grupom nadaje się jakąś podstawę (np. klęczącą na jednem kolanie) dla odróżnienia od przechodniów. Potem harcmistrz wyznacza trzy punkty kolistej, mierzącej około 400 m. drogi, po której mają biedź zawodnicy. Gdy ci przybędą do punktu 1., stojący tu sędzia mówi im, w jakiej stronie świata znajduje się grupa, o której mają zdać sprawę. Dostrzegłszy tę grupę, każdy zawodnik pisze sprawozdanie, obejmujące: 1) ilość ludzi w grupie, 2) ubiór i inne oznaki rozpoznawcze, 3) położenie względem poblizkiego punktu oryentacyjnego i 4) odległość grupy od jego stanowiska. Potem biegnie do drugiego i trzeciego punktu, gdzie powtarza tę samą czynność i t. d., wreszcie wraca do startu i zdaje sprawę harcmistrzowi. Za każdy poprawny i dokładny opis grupy liczy się 5 kresek, zatem 15 kresek za cały bieg. Od tej ilości odejmuje się po 1 kresce za każdych 10 minut spóźnienia w porównaniu z pierwszym wracającym zawodnikiem; odejmuje się również kreski lub półkreski za omyłki i opuszczenia w sprawozdaniu.


Zakres transkrypcji: tabelę, tekst ilustracji lub nagłówek strony pominięto; dokładne granice zapisano w raporcie ekstrakcji.

Źródło skanu: Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 109.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Mieczysław Schreiber i Eugeniusz Piasecki, Harce młodzieży polskiej (1917)
  • Strony drukowane: 94–95 / PDF 109–110
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 94
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: hmp-014