List więźnia
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Więzień stuka swój list przez ścianę; dwa stuknięcia szybko po sobie — kreska; jedno stuknięcie — kropka; dłuższa przerwa — koniec litery; jeszcze dłuższa — koniec wyrazu. Kto najlepiej odczyta?
Ta gra należy do grupy gier — zawodów, których dużo musi wciąż zastępowy na zbiórkach urządzać. Depesze stukane; depesze tajemne — np. przez mruganie oczyma lub jednem okiem, albo przez poruszanie nieznaczne ustami, palcami, butami i t. d., depesze świetlne z okna na ulicę lub gdzieś w parku czy za miastem; nagłe zawody w odczytywaniu depesz chorągiewkami i t. d. powinny wciąż urozmaicać zbiórki i przegradzać gawędy o „teorji” sygnalizowania — o wyszukiwaniu stanowiska, podziale funkcji na stacji sygnalizacyjnej, stacjach łącznikowych, o znakach umówionych i skrótach, o innych alfabetach, o urządzeniach i aparatach sygnalizacyjnych, o historji sygnalizacji i t. p. Ogromnie pożądane jest urządzenie wycieczki do urzędu pocztowego lub szkoły telegraficznej, próbowanie użycia aparatu Morse’go, budowanie prymitywnych aparatów i t. p. Wszystko jednak, łącznie z opisanemi powyżej grami, jest tylko przygotowaniem; właściwym terenem ćwiczenia sygnalizacyjnego — jest teren wycieczkowy, rozległe, pagórkowate pola. Należy je tam urządzać jak najczęściej.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 69.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Juliusz Dąbrowski, Gry i zabawy w izbie harcerskiej (1934)
- Strony drukowane: 67–68
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 67
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: gih-158