Przejdź do głównej zawartości

Strzelanie myśliwskie

Zwykłe strzelanie, dostępne dziś dla ogółu młodzieży, można przekształcić w grę, zawierającą pierwiastki polowania.

Najtaniej i najłatwiej będziemy mogli ją przeprowadzić przy pomocy wiatrówki¹). Najlepiej jednak stosować strzelanie małokalibrowe.

¹) Wypożyczyć od oficera przysposobienia wojskowego; 1000 naboi kosztuje 5 zł.

Jako teren naszego polowania wybieramy krawędź terasy rzecznej, stok pagórka lub urwisko, urozmaicone roślinnością.

Poprzednio w domu przygotowujemy 3 do 5 form zwierzęcych, naturalnej wielkości i maści, wykonanych z tektury lub papieru i przylepionych na deskach, wyciętych według kształtu danego zwierzęcia (młodzież bez trudności wykona te modele). Mogą to być wizerunki: wrony, lisa, królika, kuny, wróbla. Umieszczamy je we właściwym im terenie: na gałęzi, za krzakiem, w trawie, na pniu, za liśćmi; w różnej odległości od stanowiska, z którego wszystka zwierzyna jest widoczna (niekoniecznie całkowicie). Odległość strzelania 25—50 m.

Dla urozmaicenia gry i utrudnienia celowania można także dać cele ruchome, przesuwające się przed oczyma strzelca, lub znikające chwilowo (pole do pomysłowości).

Strzelec, ustawiony na stanowisku, powinien znaleźć zwierzynę i zastrzelić ją. Wystarczy jeden strzał na jedno zwierzę. Czas strzelania ograniczony. Punktacja następująca: za znalezienie zwierzyny — 1 punkt, za zastrzelenie — 2 punkty, za ranienie — 1 punkt (trafienie w łapę, ucho, dziób lub brzeg formy zwierzęcia). Strzelanie to jest nadzwyczaj interesujące, gdyż zawierając w sobie czynniki polowania, daje dużo wrażeń i zadowolenia biorącym w nim udział. Ponadto uczy rozpoznawać w terenie (im więcej jest on pokryty, im więcej posiada cieni i świateł, im jest większa odległość stanowiska, tym ćwiczenie to jest trudniejsze), ćwiczy spostrzegawczość i szybkość decyzji (ograniczony czas strzelania). Młodzież odbiera te same wrażenia, jakie ma myśliwy na stanowisku.

Zastosować możemy powyższe strzelanie jako czynność — przeszkodę w biegu harcerskim lub jako zakończenie normalnego marszu (od 2—10 km).


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 241.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 233–234
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 233
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-194