Przejdź do głównej zawartości

Tit, Taa

Tworzymy z uczestników 4-ry równoległe linie rozstawione w dowolnym terenie w odległości 50 m od siebie. Poszczególni uczestnicy są oddaleni od siebie w granicach do 10 m, tak aby móc, bez wielkiego natężenia, podać sobie kolejno depeszę przy pomocy wypowiedzianych dźwięków (tit-tit-taa itd.). Instruktor podaje depeszę, w formie słów lub jednego zdania, pierwszym chłopcom z poszczególnych linii. Ostatni chłopcy oddają depeszę instruktorowi, który w międzyczasie zjawił się na końcach linii telegraficznych. Dopuszczalne jest notowanie sobie otrzymanej depeszy na każdym stanowisku. Należy tylko skontrolować, aby depesza nie była podawana na kartce. Nie dopuszczać do zetknięcia się bezpośredniego dwóch najbliższych sąsiadów oraz do porozumiewania się słowami. Zapowiedzieć ten przepis i bezapelacyjnie usuwać z gry sąsiadów nie stosujących się do niego. W wypadku rażącym zdyskwalifikować całą linię. Tę samą grę przeprowadzić możemy przy pomocy sygnalizacji gwizdkiem (każdy z grających musi mieć gwizdek). Odległość wtedy między chłopcami zwiększamy do 100 m.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 190.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 182–183
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 182
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-113