Ustalenie dokładnego kierunku Pn — Pd przy pomocy zjawisk przyrodniczych

Treść źródłowa

W dzień: a) stońca, b) stońca i zegarka, c) ściętego pnia (słoje grubsze od strony Pd), d) mchu na samotnych drzewach nie stojących nad wodami (mech od strony Pn), e) korony drzewnej (większy rozwój gałęzi od strony Pd).

¹) Zanim nauczyciel przystąpi do gier i ćwiczeń terenoznawczych, powinien zapoznać się z podstawowymi wiadomościami z tego zakresu, zawartymi w książkach:

Niezbrzycki J., „Nauka o terenie”.

Gąsiewicz S., „Podręcznik terenoznawstwa dla podoficerów”.

„Szkoła junaka”.

Gawkowski S., „Szkice polowe harcerza”.

W nocy: a) gwiazdy Polarnej i Wielkiej Niedźwiedzicy, b) drogi mlecznej, c) gwiazdozbioru Oriona (w zimie), d) księzyca.

Grę nr 1 i 2 przeprowadzamy w następujący sposób: Uczestnicy zaopatrują się w kilkunasto-centymetrowe, proste gałęzie i zaostrzają je na jednym końcu. Na sygnał prowadzącego układają je na ziemi przy pomocy żądanego, wyżej wymienionego sposobu, zwracając ostrze ku północy lub w innym określonym przez instruktora kierunku. Po ułożeniu patyków chłopcy odbiegają na stronę. Instruktor zaś przy pomocy kompasu sprawdza kierunek i ustala, kto zaznaczył kierunek najbardziej zgodny z rzeczywistością.

Ćwiczenie to należy często powtarzać w różnych okolicznościach i porach dnia, w najrozmaitszym terenie, przy odmiennych stanach pogody. Zawsze jednak należy wymagać, aby każdy uczestnik umiał ten kierunek przenieść w teren, określając go przy pomocy punktów terenowych, np.: „Północ leży w kierunku komina białego domu” albo „Maszerując na wschód muszę dążyć w kierunku na lewą topolę” itp.

---

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 139.

Metadane

• Rodzaj: gra
• Cechy: Nie podano w źródle
• Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
• Strony drukowane: 131–132
• Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
• Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 131
• Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-068