Za tropami zwierzyny
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Poszczególne grupy lub jednostki są myśliwymi, tropiącymi zwierzynę (niedźwiedź, wilk itp.). Zwierzyna uchodzi, zostawiając szczególny ślad w postaci, np.:
- a) buta nabitego określoną ilością gwoździ,¹) - b) kaloszy lub pantofli o nowej, gumowej podeszwie, - c) buta z przywiązanym żelazkiem w kształcie śladu niedźwiedzia, wilka lub trójkąta, - d) rozszerzenia krążka kijka narciarskiego w razie ćwiczenia na nartach, - e) laski szczególnie obutiej lub okutiej, - f) deski z nabitymi gwoździami jako grabi.
Może być stado zwierzyny z jednakowymi lub różnymi śladami. Każda grupa myśliwych tropi jedno „zwierzę” aż do schwycenia go w drodze, jeśli rusza natychmiast za tropem, albo do znalezienia „zwierza” w legowisku, gdy zaczyna tropić po pewnym czasie.
Pościgowe gry w tropieniu możemy kończyć zawsze rzutami do celu
¹) Kiedyś na Wileńszczyźnie, prowadząc na wycieczce samodzielnie działający zastęp kursu instruktorskiego, wpadłem na tropy innego zastępu, który miał w przewadze swej podbite gwoździami buty. Dzięki temu, że rano spadł deszcz, mogłem zastosować na przestrzeni ½ dnia marszu naturalne tropienie, idąc po trasie przeciwnika, odczytując jego czynności z tropów, podchodząc do niego w pewnych łatwiejszych punktach dla obserwacji wzrokowej. Była to jedna z doskonałych gier w tropieniu dla mnie i dla mego zastępu. Warto stwarzać takie okazje.
(przygotowanie do rzutu granatem), używając do tego szyszek, kamieni lub kul śnieżnych. Po dopadnięciu tropionej „zwierzyny” każdy członek zastępu ma prawo do trzech rzutów. Celem może być postać danego zwierzęcia wykonana z tektury w zmniejszeniu lub miejsce zaznaczone na ziemi albo na drzewie. Trafne rzuty zastępu dzielimy przez ilość członków w zastępie, otrzymując średni wynik.
Obok rzutów powinniśmy stosować strzelanie: a) z procy b) z tuku sportowego c) z kuszy d) zwiatrówki wojskowej e) zbroni małokalibrowej.
Może to być strzelanie do tarcz. Lepiej jednak strzelać do figur ustawionych w naturalnych warunkach, w trudniejszych sytuacjach oświetleniowych.
Należy pamiętać, że strzelanie dla młodzieży jest ogromną przyjemnością, a jest także wielką potrzebą z punktu widzenia naszych celów.
Dla młodzieży w wieku heroicznym i przejściowym robienie sprzętu wojennego oraz użycie go w walce terenowej o pierwszeństwo jest przeżyciem tak emocjonalnym i tak pożytecznym, że zapominanie o tym fakcie byłoby karygodnym niedbalstwem wychowawcy. Im wcześniej zaś przejdziemy do strzelań z wiatrówki i broni palnej, tym lepiej. Nie wahajmy się używać strzelań dość często nie tylko w tropieniach, ale również i w innych harcach terenowych.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 120.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
- Strony drukowane: 112–114
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 112
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-046