Zasadzka

Treść źródłowa

Jeden oddział wychodzi naprzód i przygotowuje zasadzkę w wybranym przez się terenie na określonym odcinku drogi. Wybiera on na zasadzkę: rowy pokryte krzakami, zagajniki, podszycie lasu, wieś itp., rozrzucając swoje siły na pewnej przestrzeni. Oddział ten może mieć następujące zadania: b) pochwycenie straży tylnej, przepuszczenie zaś szpicy i siły głównej.

Drugi oddział, dążąc po tejże drodze marszem ubezpieczonym, stara się odkryć zasadzkę, oraz zabezpiecza się przed zaskoczeniem.

Zwycięża partia z zasadzki, gdy nieodkryta zaatakuje środek głównej siły przeciwnika lub weźmie do niewoli straż tylną; przegrywa, gdy zostanie odkryta i ewentualnie wcześniej zaatakowana od tyłu.

W wypadku wzięcia do niewoli straży tylnej oddział robiący zasadzkę może wyprzedzić bokiem

idącą przed nim grupę nieprzyjacielską i ponownie zaatakować, tym razem — siły główne.

Gra powyższa wymaga już starszych, sprytnych, wyrobionych polowo wodzów. Instruktor sędziuje, a w początkach może dowodzić jednym z oddziałów.

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 105.

Metadane

Rodzaj: gra
Cechy: Nie podano w źródle
Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
Strony drukowane: 97–98
Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 97
Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-029