Walka dwóch partyj
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Dzielimy uczestników na dwie partie, których członkowie nie znają swej wzajemnej przynależności i rozpoznają się jedynie przy pomocy umówionego znaku, w czasie wymawiania pewnego słowa, np. chwytu za dolny guzik marynarki lub wyjęcia chusteczki z kieszeni. Odpowiedź następuje za pośrednictwem również jakiegoś umówionego znaku tajnego (ostatecznie można stosować zwykłe hasło i odzew w formie słów).
Podziału na nieprzyjacielskie partie dokonywa w tajemnicy instruktor, wręczając poszczególnym uczestnikom kartki z oznaczeniem partii (np. partia Julka) i jej znaków umówionych.
Obie partie przekazują sobie list. Mają go oddawać swoim ludziom, rozrzuconym w lesie na pewnym ograniczonym obszarze (obydwie partie na tym samym). Gra polega: na spryce wydostania znaku przeciwnej partii, na pewnej ostrożności wzajemnej w stosunku do spotkanych osób, które nic o sobie wzajemnie nie wiedzą, a chciałyby poznać współtowarzysza.
W razie odkrycia przeciwnika zabija się go przez zerwanie wstążki, którą nosi każdy uczestnik gry na ramieniu. Zabiły pozostaje na miejscu spotkania. Nie wolno mu brać udziału w grze. Ważną rolę odgrywa: zaskoczenie z ukrycia lub podsłuch dwóch innych. Sposoby te decydują o rozpoznaniu i spostrzeżeniu znaków czy haseł partii przeciwnej. Gra kończy się na określony sygnał.
Zwycięża ta partia, która: zdobyła nieprzyjacielski list, zabiła więcej przeciwników lub przekazała swój list większej ilości swych członków (każdy członek, który posiadał list partii, notuje na nim swój znak). Za zabicie swego członka dajemy dwa punkty ujemne (zdarzyć się może, że ktoś próbuje się porozumieć z dowolnym spotkanym znakiem przeciwnej partii, a tymczasem trafia na członka swej partii, który — widząc i znając znak przeciwników — zabija pierwszego przez zerwanie wstążki).
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 104.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
- Strony drukowane: 96–97
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 96
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-027