Liczenie do dziesięciu

Treść źródłowa

Gra połączona z ćwiczeniem pamięci, podobna do sąsiada. Patrolowy lub drużynowy ułożył sobie 10 zdań lub zeszeregował luźne wyrazy tak, że pierwszy szereg zawiera 3 wyrazy, a każdy z nich zaczyna się od j (jeden), drugi szereg zawiera 4 wyrazy, a każdy z nich zaczyna się od d (dwa), następny szereg 5 wyrazów, a każdy zaczyna się od t (trzy), itd. do 9-ciu. Gra odhywa się tak, że patrolowy najpierw wypowiada pierwszy szereg, poczem kolejką wszyscy powtarzają, potem drugi szereg, a gdy znowu za porządkiem go wszyscy powtórzą, to podaje 3-ci szereg itd. Kto szeregu nie powtórzy w należytym porządku, daje fant, lub występuje z koła grających:

j. jutro, jędza, jęk. 2. d. dworak, deszcz, drwiny, drapak. 3. t. trawa, tok, tyka, tojad, tuba. 4. cz. czesac; czyhac, czesc, czlowiek, czaty, czub. 5. p. padlina, poic, piękno, pukac, prząsc, piec, parów. 6. sz. szczęście, szczur, szafa, szydło, szeroki, szmat, szalbierz, szkło. 7. s. sierp, struna, sporysz, stokłosa, skała, smutek, swary, sęk, skok. 8. o. owoc, owad, otręby, okoń, oko, oręż, ogień, ogar, ogród, osa. 9. dz. dziewanna, dzieciol, dziupło, dziecko, dziryt, dzwon, dzban, dzicz, dziw, dzida, działo.

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 77.

Metadane

Rodzaj: gra
Cechy: Nie podano w źródle
Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
Strony drukowane: 65–66
Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 65
Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-080