Spór o Morskie Oko
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Dwa patrole wysyłają po jednym przewodniku do miejsca obranego na »Morskie Oko«. Oczywiście obaj idą różnemi drogami. Reszta każdego patrolu rusza po upływie kwadransa, każda za śladami swego przewodnika. Obaj przewodnicy gdy dojdą do »Morskiego Oka«, to czekają tam na przybycie swych patroli, względnie na rozstrzygnięcie sporu. W dalszej grze zachowują się biernie, przybierając rolę sędziów.
Patrol, który pierwszy dojdzie do »Morskiego Oka«, przygotowuje sobie śnieżki i układa swe kije w odległości 6 kroków naokoło chorągiewki patrolowej, którą patrolowy zatknął na spornej granicy. Gdy drugi patrol nadejdzie, stara się odebrać leżące laski, ale patrol pierwszy wita go gradem śnieżek w obronie swych lasek. Co chwila zmniejsza się liczba atakujących, bo każdy trafiony śnieżką, musi się usunąć z gry. Śnieżkami godzą do siebie oba patrole.
Każdy trafny rzut i każdą zabraną laskę liczy się za 1. punkt. Gdy atakująca partya zyska więcej niż połowę punktów, to ona zyskuje prawo posiadania »Morskiego Oka«, a obrońcy dopiero wtedy mogą spokojnie korzystać z prawa przedawnienia, gdy wszystkich przeciwników wybiją do nogi.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 56.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 44–45
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 44
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-058