Ocenianie odległości świateł (Błędny ognik)
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Ta nocna zabawa jest doskonałem ćwiczeniem wzroku w ocenianiu odległości.
Wybrany skaut idzie na przełaj przez pola, niosąc latarkę świecącą, ale przysłoniętą. Na dany znak świstkiem (przez patrolowego, lub sędziego) odsłania światło latarni na 5 sekund. Następnie zasłania latarkę i nie rusza się z miejsca, zachowując się całkiem spokojnie. Reszta skautów pozostała przy patrolowym ocenia najprzód odległość w krokach i określa kierunek, posługując się nazwami według róży wiatrów. Gdy patrolowy po kolei zanotuje sobie ich zdania, wtedy następuje druga część zabawy: oto wszyscy, idąc w kierunku światła, które jak ognik błędny tylko na chwilkę się pokazało i zgasło, starają się na wyprzodki dotrzeć do skauta, stojącego cicho w polu z przysłoniętą latarką. Ten oddaje ją temu, kto pierwszy dotrze do niego. Na widok światła latarki wracają wszyscy do sędziego, który notuje kreski tym, co dobrze ocenili odległość i temu, który dostał latarkę. Następnie ćwiczenie się powtarza, a na skauta, który otrzymał latarkę od pierwszego »latarnika«, przypada kolej oddalenia się od oddziału i odgrywanie roli błędnego ognika.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 55.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 43
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 43
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-056