Połączenie z odciętym oddziałem
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Jestto odmiana gry powyższej, a ćwiczy znakomicie w podkradaniu się.
Oddział kosynierów został przez straże nieprzyjacielskie odcięty od swej armii głównej. Wysyła przeto po skonstatowaniu tego faktu, gońca z depeszą do głównego obozu swej armii. Goniec kosynierów spotyka na swej drodze krakowskich skautów, którzy dopiero rozbili namioty i rozłożyli się obozem w pośrodku między armią główną, a oddziałem odciętym kosynierów.
Goniec odbywa z drużynowym i patrolowymi krótką naradę na której maluje im krytyczne położenie kosynierów i prosi aby im pospieszyli z pomocą. Honor skautów każe swoim pospieszyć z pomocą, ale aby mogli się z nimi połączyć, żądają od gońca bliższych wyjaśnień o pozycyi odciętego oddziału.
Dowiadują się więc, że ten odcięty oddział o 2 kilometry tylko od ich obozu oddalony, a dla lepszego objaśnienia rysuje im goniec w zarysie (croquis) stanowisko kosynierów i placówki straży nieprzyjacielskich, które klinem wcisnęły się między skautów i kosynierów.
Zadaniem skautów jest prześlizgiwanie się, przekradanie lub okrążenie straży nieprzyjacielskich, aby się przedostać do odciętego oddziału kosynierów, niespostrzeżeni przez nieprzyjaciela podczas tego manewru.
Odcięty oddział kosynierów powinien mieć swe stanowisko na zdala widocznem, wyniosłem wzgórzu. W braku odpowiedniej większej ilości skautów, może sam sędzia przedstawiać odcięty oddział na wzgórzu.
Placówki nieprzyjacielskie mają być ustawione wzdłuż gościńca lub szosy, łączącej obóz skautów z oddziałem kosynierów na wzgórzu, a po czerwonych, zdala widocznych chorągiewkach łatwo można się zoryentować, jak są rozmieszczeni. Gdy nieprzyjaciel spostrzeże którego z przekradających się skautów, powinien zapisać jego nazwisko i świśnięciem w umówiony sposób dać mu znak, aby się wycofał z gry. Jeśli nieprzyjaciel może nazwać patrol, do którego należy dostrzeżony skaut, to cały ten patrol cofnąć się powinien z gry.
Gra ta wymaga wielkiego wyrobienia posłuchu skautowego, aby każdy dostrzeżony skaut na dane hasło, że go ujrzano, uważał to sobie za punkt honoru, że powinien się bezwłocznie wycofać z gry. Kilku sędziów, ustawionych wzdłuż drogi, ma tego dopilnować, aby nie było nadużyć i przy końcu gry za nieposłuch jednych, a kłamliwe sygnały drugich, rozdzielać winowajcom kreski minus. Wygrywa ten patrol, albo skaut, który w najkrótszym czasie niewidziany przebiegnie chyłkiem, albo przypełznie do celu.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 38.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 26–28
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 26
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-038