Przejdź do głównej zawartości

Skrzetuski ze Zbaraża

Zadaniem tej gry przeniesienie ważnego listu, pisma lub wiadomości, do miasta lub fortu obleganego. Potocki z Kaniowa pisał list na ogolonej głowie swego hajduka. Gdy włosy odrosły, wtedy ten niezwykły list wysyłał, a adresat, chcąc list przeczytać musiał znowu imać się brzytwy i posłowi najpierw ogolić głowę.

Skaut wybrany na Skrzetuskiego przypina do ramienia szarfę lub chustkę na 60 cm. długą i dobiegając do celu, musi tę odznakę mieć na temsami miejscu. Fort oblężony może wedle woli być przedstawiony przez miejscowość, dom, drzewo lub sędziego, stojącego na oznaczonem stanowisku. Droga którą ma przebyć goniec, ma wynosić mniej więcej 4 km.

Nieprzyjaciel ma znać kierunek (metę) i czas punktualny o którym goniec wyruszy i może przygotować zasadzkę w celu złapania, nie wolno mu jednak widzieć wyruszającego gońca. Nie wolno mu też w pościgu przekroczyć linii granicznej, wytyczonej dla oblężonych, a znajdującej się 300 yardów tj. 270 m. od kwatery głównodowodzącego. Granice te powinny być przedtem widocznemi drzewami, kopcami lub drogą, względnie rzeką wytyczone. Na dowód złapania, ma nieprzyjaciel gońcowi odpiąć i odebrać wstęgę (odznakę) z ramienia. Gońcowi wolno się przebrać, tylko nie za kobietę; wolno mu się ukryć na wozie itp. Gra może się odbyć zarówno w polu, jak i w mieście. W przebraniu musi jednak także mieć swą odznakę na ramieniu.

10 godzin to najdłuższy czas trwania tej gry, a ten powinien gońcowi wystarczyć na zaniesienie depeszy i powrót z odpowiedzią.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 36.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
  • Strony drukowane: 24–25
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 24
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-035