Przejdź do głównej zawartości

Fort śnieżny

W zabawie tej zajęcie mają dwa patrole.

Jeden patrol buduje fort śnieżny według własnych pomysłów, o ile możliwości ze strzelnicami, jużto okrągły (rądel), jużto czworogranny (baszta), już też zygzakowaty bastyon. Gdy fort skończony, to patrol ten, który go zbudował, zostaje załogą tej fortecy i sposobi się do obrony, przygotowując sobie cały zapas śnieżek, jako amunicyi.

W roli nieprzyjaciela występuje oddział drugi, który przypuszcza atak na fort i śnieżkami godzi w jego obrońców. Obrońcy również starają się śnieżkami trafić atakujących. Każdy skaut ugodzony śnieżką, uchodzi za trupa i cofa się z gry. Liczba atakujących powinna z reguły być 2 razy większą od obrony. Po kwadransie ataku kończy się gra, a zwycięstwo przyznaje się tej partyi, która po obustronnem odliczeniu trupów, wykaże większą liczbę żywych, niż partya przeciwna.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 35.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
  • Strony drukowane: 23–24
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 23
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-033