Przejdź do głównej zawartości

Zbieranie bawełny

Należy przygotować kawałki bawełny lub włóczki długości 1. stopy (30 cm). Gatunek może być najtańszy, byle kolor nie był jaskrawy (najlepiej khaki).

Tymi kawałkami poznacz jako instruktor drogę przez pastwisko, las, kamienie, wogóle miejsca mniej uczęszczane. Uprawne pola omijaj, chyba że twoja własność, lub masz pozwolenie od właścicieli. Bawełny nie należy rzucać tylko na ziemię, ale przyczepić także do drzew, płotów, krzaków i nisko wiszących gałązek drzew, w odległości 20 kroków jeden od drugiego.

Potem wyrusza 1 lub 2 patrole i mają pozbierać wszystkie kawałki bawełny i możliwie szybko dojść do końca oznaczonej drogi. Gdy skaut partner, biorący udział w grze, zobaczy kawałek włóczki, oznajmia to zawołaniem swego patrolu, aby oba patrole mogły się w poszukiwaniu łatwiej oryentować. Poza wypadkiem znalezienia śladu, okrzyków wydawać nie wolno. Znalezione włóczki składa każdy patrol do rąk swego patrolowego, a ten wygrywa, którego patrolowy po skończonej grze ma większą liczbę bawełny.

Ta gra daje instruktorowi sposobność do poznania najsprytniejszych tropicieli. Jeźli ślady są umiejętnie rozłożone, to za spryt należy się skautom wygrywającego patrolu osobna kreska. Ten sposób tropienia ma tę wyższość nad żelazami tropicielskimi, że uczy zwracać baczną uwagę nietylko na ziemię, ale na wszystkie strony.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 28.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
  • Strony drukowane: 16–17
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 16
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-024