Rzucanie włócznią
Szczegóły tłumaczenia
Model:mistral-large-2512.Tekst przetłumaczony
Dział zatytułowany „Tekst przetłumaczony”Gra ta jest starą grecką i perską rozrywką. „Rzuć włócznią i mów prawdę” – to narodowe motto Persów, które możemy z powodzeniem naśladować.
Potrzebny sprzęt to kilka lekkich włóczni oraz tarcza do łucznictwa. Włócznie powinny mieć od pięciu do sześciu stóp długości; grot powinien być zakończony stalowym ostrzem z tuleją, w którą wkłada się drewniany trzonek, mocowany małymi śrubami przechodzącymi przez otwory w bokach metalu, a następnie w drewno. Drewno, na około stopę powyżej zadziora, powinno mieć około trzech czwartych cala średnicy, a od tego miejsca stopniowo zwężać się do około ćwierć cala grubości przy końcu włóczni.
Niektóre włócznie są wyposażone w pióra, jak strzała, ale nie są one konieczne do uzyskania dobrego rzutu i szybko ulegają zniszczeniu przy ciągłym upadaniu na ziemię. Może posłużyć każda zwykła tarcza. Może to być tarcza do łucznictwa, worek wypełniony słomą lub darniowy wał.
Celem konkursu jest trafienie w tarczę z określonej linii, linii strzału. Ten, kto najwięcej razy spośród sześciu rzutów trafi najbliżej środka tarczy, zostaje okrzyknięty zwycięzcą.
Najlepsza postawa do rzucania to lewa noga wysunięta do przodu, noga idealnie prosta, ciało mocno odchylone do tyłu, ciężar ciała spoczywający na prawej nodze. Teraz wyciągnij lewą rękę do przodu, w linii z ramieniem i nad lewą nogą; włócznię trzymaj poziomo w prawej ręce, chwytając ją za środek ciężkości palcem wskazującym i kciukiem. Cofnij prawą rękę do tyłu, aż dłoń znajdzie się za prawym ramieniem.
Teraz, lekko unosząc grot włóczni, wykonaj rzut, przesuwając prawą rękę do przodu, a za nią prawą stronę ciała, prawą nogę do przodu, a lewą rękę do tyłu. Możesz uważać się za szczęściarza, jeśli choć raz trafisz w tarczę w pierwszych kilku próbach, ale praktyka czyni cuda. Odległość powinna być ustalona wspólnie, ale pięćdziesiąt stóp dla chłopca piętnastoletniego i sto stóp dla dorosłego okaże się mniej więcej odpowiednie.
„Rzucanie oszczepem” to inna odmiana tej rozrywki. Oszczep ma od czterech do pięciu stóp długości, trzy czwarte cala grubości i jest wyposażony w zadzior, nieco cięższy niż koniec włóczni. „Celem gry” jest rzucenie oszczepu jak najdalej, ale nie w tarczę; zamiast tego oszczep musi wbić się w ziemię.
Rzucając oszczepem, trzymaj go w prawej ręce, lewa noga i ręka są wysunięte do przodu; zadzior i ręka powinny być w tym momencie z tyłu. Następnie, opisując półkole ręką nad prawym ramieniem i mocno odchylając się do tyłu, wyrzuć broń jak najdalej do przodu.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Ernest Thompson Seton, Boy Scouts Handbook: The Games (1911)
- Strony drukowane: 313–314
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 313
- Przeczytaj tekst źródłowy: bsh-027