Czapko-Piłka
Szczegóły tłumaczenia
Model:mistral-large-2512.Tekst przetłumaczony
Dział zatytułowany „Tekst przetłumaczony”Gdy w 1907 roku przebywałem wśród Indian Czipewian nad Wielkim Jeziorem Niewolniczym, zyskałem popularność wśród młodych mężczyzn, a także chłopców, ucząc ich starej gry w czapko-piłkę.
Gracze (około tuzina) ustawiają swoje czapki w rzędzie przy domu, płocie lub kłodzie (wgłębieniami do góry). Martwa linia jest wyznaczona dziesięć stóp od czapek; wszyscy muszą stać poza nią. Ten, kto jest “tym”, zaczyna rzucając miękką piłką do jednej z czapek. Jeśli nie trafi w czapkę, do jego własnej wkładany jest żeton, i próbuje ponownie. Gdy tylko wrzuci piłkę do czapki, jej właściciel biegnie po piłkę; wszyscy pozostali uciekają. Właściciel nie może przekroczyć martwej linii, ale musi rzucić piłką w kogoś. Jeśli trafi, żeton trafia do czapki tej osoby; jeśli nie, żeton trafia do jego własnej.
Gdy tylko ktoś zbierze pięć żetonów, wygrywa nagrodę pocieszenia: to znaczy, musi oprzeć dłoń stabilnie o ścianę, a każdy gracz ma pięć rzutów piłką, stojąc na martwej linii.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Ernest Thompson Seton, Boy Scouts Handbook: The Games (1911)
- Strony drukowane: 303–304
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 303
- Przeczytaj tekst źródłowy: bsh-021