Przejdź do głównej zawartości

Polowanie na człowieka

Tłumaczenie automatyczne. Ten tekst nie został zweryfikowany przez człowieka.
Szczegóły tłumaczeniaModel: mistral-large-2512.

Gra ta jest rozgrywana z jednym harcerzem i dziesięcioma lub więcej przeciwnikami, czyli ogarami, w zależności od terenu – więcej, gdy jest on nierówny lub zalesiony.

Harcerz otrzymuje list zaadresowany do „Komendanta Wojskowego” (zazwyczaj pani domu, do której ma dotrzeć) w dowolnym miejscu oddalonym o jedną lub dwie mile. Ma on dostarczyć list do jednej z trzech wskazanych posesji, uzyskać jego potwierdzenie z godziną przybycia, a następnie wrócić do punktu wyjścia w określonym czasie.

Przeciwnicy są wysyłani do punktu w połowie drogi i wypuszczani przez startera w tym samym czasie, w którym harcerz opuszcza obóz. Ich zadaniem jest przechwycenie go.

Jeśli złapią go przed dostarczeniem listu, musi wykupić swoje życie, płacąc każdemu po dwie groty strzał (lub inną karę), a schwytujący zatrzymuje list jako trofeum. Jeśli przedostanie się, ale zostanie schwytany w drodze powrotnej, płaci połowę tej kwoty za swoje życie. Jeśli przedostanie się, ale przekroczy czas, jest remis. Jeśli dotrze pomyślnie na czas, żąda trzech grotów strzał od każdego przeciwnika i zatrzymuje list jako trofeum.

Nie mogą podążać za nim do domu (czyli fortecy), ale mogą otoczyć go w odległości stu jardów. Nie wiedzą, które trzy domy może odwiedzić, ale wiedzą, że znajdują się one w określonych granicach.

Harcerz powinien nosić wyraźny znak rozpoznawczy (czapkę, koszulę, płaszcz lub pióro), i może jechać na rowerze lub wozie itp., o ile jego znak jest wyraźnie widoczny.

Dotknięcie harcerza nie oznacza schwytania. „Blokada jest wiążąca tylko wtedy, gdy jest skuteczna”.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Ernest Thompson Seton, Boy Scouts Handbook: The Games (1911)
  • Strony drukowane: 301
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 301
  • Przeczytaj tekst źródłowy: bsh-012