Przebijanie wielkiego jesiotra
Szczegóły tłumaczenia
Model:mistral-large-2512.Tekst przetłumaczony
Dział zatytułowany „Tekst przetłumaczony”Ta gra wodna cieszy się ogromną popularnością i doskonale nadaje się na pokaz publiczny, gdyż jest widowiskowa oraz pełna zabawy i emocji.
Wymagane wyposażenie:
(1) Jesiotr wykonany z miękkiego drewna, z grubsza uformowany; powinien mieć około trzech stóp długości i blisko stopę grubości przy głowie. Może być wykonany realistycznie lub wystarczy mały kloc zaostrzony na obu końcach.
(2) Dwie włócznie z sześciocalowymi stalowymi grotami i drewnianymi trzonkami (około trzech stóp długości). Końcówki powinny być ostre, ale nie zadziory. Czasami zadziory są całkowicie pomijane. Każdy grot powinien mieć ucho, do którego przymocowane jest dwadzieścia stóp ćwierćcalowej liny. Na każdej linie, sześć stóp od grotu, znajduje się oznaczenie sążnia wykonane przez zawiązanie szmatki lub sznurka.
(3) Dwie łodzie z załogami. Każda załoga składa się z włócznika, który jest kapitanem, oraz jednego lub dwóch wioślarzy lub wioślarzy-kajakarzy, z których ten na rufie jest sternikiem. Wszyscy powinni być wprawnymi pływakami lub nosić pasy ratunkowe podczas gry.
Gra.–Każda łódź ma swoją bazę lub przystań; zazwyczaj jest to część brzegu naprzeciwko bazy przeciwnika; lub, aby uniknąć wszelkiego ryzyka zderzenia, łodzie mogą startować z tej samej strony. Jesiotr zostaje pozostawiony przez łódź sędziego w punkcie pośrodku między bazami. Na słowo “Start!” każda łódź opuszcza swoją bazę i, kierując się w stronę jesiotra, próbuje go przebić, a następnie wlec na linie do swojej bazy. Gdy obie włócznie wbite są w niego, konkurs zamienia się w przeciąganie liny, aż jedna z włóczni się wyciągnie.
Jesiotr zostaje zdobyty, gdy dziób łodzi, która go holuje, dotknie właściwej bazy, nawet jeśli włócznia przeciwnika jest wtedy wbita w rybę; lub gdy sama ryba dotknie bazy. Łodzie zmieniają bazy po każdej rundzie.
Zawody zazwyczaj rozgrywane są na jednego, trzech lub pięciu jesiotrów. Punkty liczone są tylko za zdobycie ryby, ale sędzia może podjąć decyzję w przypadku faulu lub serii fauli, lub ukaranego można cofnąć o jedną lub więcej długości łodzi.
Czasami gra rozgrywana jest w kajakach lub łodziach z jednym człowiekiem jako włócznikiem i załogą.
Przepisy.–Nie wolno popychać jesiotra włócznią lub wiosłem w nowe położenie przed uderzeniem.
Wolno ciągnąć jesiotra pod łodzią lub przepuszczać go dookoła za pomocą liny po przebiciu.
Wolno położyć ręce na drugiej łodzi, aby zapobiec zderzeniu, ale w innym przypadku zabronione jest dotykanie drugiej łodzi lub załogi, wiosła, włóczni lub liny, kładzenie rąk na rybie lub dotykanie jej wiosłem lub wiosłem, dotykanie własnej włóczni, gdy jest wbita w rybę, lub przywiązywanie liny do ryby, chyba że nastąpi to przypadkowo podczas przebijania.
Wolno usunąć włócznię przeciwnika, rzucając swoją nad nią. Celem zadziorów jest ułatwienie tego.
Wolno najechać łodzią na jesiotra.
Zabronione jest absolutnie rzucanie włócznią nad drugą łodzią lub nad głowami własnej załogi.
Podczas holowania jesiotra oznaczenie sążnia musi znajdować się nad burtnicą–co najmniej sześć stóp liny powinno być wypuszczone, gdy ryba jest holowana. Nie jest faulem, gdy jest mniej, ale włócznik musi natychmiast wypuścić linę, jeśli sędzia lub druga załoga krzyknie “sążeń!”.
Włócznikowi wolno upuścić włócznię i używać wiosła lub wiosła według uznania, ale nie wolno przekazać włóczni innemu członkowi załogi. Włócznik musi znajdować się w swojej łodzi, gdy włócznia jest rzucana.
Jeśli łódź się wywróci, łódź sędziego pomaga ją wyprostować. Każda załoga musi zaakceptować straty wynikające z własnych wypadków.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Ernest Thompson Seton, Boy Scouts Handbook: The Games (1911)
- Strony drukowane: 295–296
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 295
- Przeczytaj tekst źródłowy: bsh-003