Polowanie na jelenia
Szczegóły tłumaczenia
Model:mistral-large-2512.Tekst przetłumaczony
Dział zatytułowany „Tekst przetłumaczony”Polowanie na jelenia okazało się jedną z naszych najbardziej udanych gier.
Jeleń to atrapa, najlepiej wykonana z ramy drucianej, na którą nawija się miękkie siano, aż osiągnie odpowiedni rozmiar i kształt, a następnie całość pokrywa się luźnym workiem jutowym. Kilka dotknięć białą i czarną farbą czyni ją bardzo realistyczną.
Jeśli czas nie pozwala na wykonanie dobrze wykończonego jelenia, można go zrobić z worka wypchanego sianem, ozdobionego na jednym końcu mniejszym workiem jako głową i szyją, osadzonego na czterech cienkich patykach.
Bok jelenia oznacza się dużym owalem, a nad sercem mniejszym.
Do strzelania do tego jelenia używa się wyłącznie łuków i strzał.
Potrzebna jest teraz garść kukurydzy, grochu lub innego dużego ziarna na trop. Chłopiec, który jest jeleniem podczas pierwszego polowania, bierze atrapę pod pachę i ucieka, dając dziesięć minut przewagi lub do momentu, gdy wróci i zawoła „gotów!”. Pozostawia ślad z ziaren, upuszczając dwa lub trzy ziarna na każdy jard i kręcąc śladem, jak mu się podoba, stosując takie sztuczki, jakie zrobiłby jeleń, aby zmylić swoich prześladowców. Następnie chowa jelenia w dowolnym miejscu, które mu się podoba, ale nie wśród skał ani na szczycie grzbietu, ponieważ w jednym przypadku wiele strzał zostałoby złamanych, a w drugim zgubionych.
Myśliwi teraz polują na tego jelenia tak, jak na prawdziwego, albo podążając za tropem, albo obserwując las przed sobą; najlepsi myśliwi łączą oba sposoby. Jeśli w którymś momencie trop zostanie całkowicie zgubiony, ten, kto jest odpowiedzialny, woła: „Zgubiony trop!”. Po tym ten, kto odnajdzie trop, zdobywa dwa punkty. Każdy, kto fałszywie zaalarmuje, wołając „Jeleń!”, zostaje ukarany pięcioma punktami.
Tak postępują, dopóki ktoś nie znajdzie jelenia. Woła wtedy: „Jeleń!” i zdobywa dziesięć punktów za znalezienie go. Pozostali wołają: „Drugi!”, „Trzeci!” itd., w kolejności zauważenia, ale nie zdobywają punktów.
Ten, kto znalazł atrapę, musi strzelić do jelenia z łuku i strzały z dokładnie tego miejsca, z którego go zobaczył. Jeśli chybi, drugi myśliwy może podejść pięć kroków i oddać strzał. Jeśli chybi, trzeci podchodzi pięć kroków i tak dalej, dopóki ktoś nie trafi w jelenia lub nie zostanie osiągnięta granica dziesięciu jardów. Jeśli znalazca jest w odległości mniejszej niż dziesięć jardów od zauważenia jelenia i chybi, pozostali myśliwi wracają do granicy dziesięciu jardów. Gdy jeleń zostanie trafiony, wszystkie strzały muszą być oddane z dokładnie tego miejsca, z którego padł celny strzał.
Strzał w duży owal to rana ciała; daje to pięć punktów. Strzał poza nim to draśnięcie; daje to dwa punkty. Strzał w mały owal lub serce to rana serca; daje to dziesięć punktów i kończy polowanie. Strzały, które nie utkną, nie są liczone, chyba że można udowodnić, że przeszły na wylot, w którym to przypadku przyznaje się najwyższą liczbę punktów, jaką przebiły.
Jeśli wszystkie strzały zostaną zużyte, a żadna nie trafi w serce, jeleń ucieka, a chłopiec, który był jeleniem, zdobywa dwadzieścia pięć punktów.
Ten, kto znalazł atrapę, jest jeleniem podczas następnego polowania. Sprytny jeleń może znacznie zwiększyć emocje związane z grą.
Początkowo używaliśmy papieru jako tropu, ale okazało się to złe. Zanieczyszczał lasy; wczorajszy trop mieszał się z dzisiejszym itp. Kukurydza okazała się lepsza, ponieważ ptaki i wiewiórki sprzątały ją z dnia na dzień, dzięki czemu ziemia była zawsze gotowa na nowy start. Jednak najlepsze ze wszystkiego są odciski racic na butach. Te żelazne odciski są przymocowane do pary butów i pozostawiają trop bardzo podobny do prawdziwego jelenia. Ma to kilka zalet. Daje myśliwemu szansę stwierdzenia, gdzie trop się podwaja i w którą stronę jeleń zmierzał. Jest bardziej realistyczne, a chłopiec, który potrafi śledzić ten trop umiejętnie, potrafi śledzić żywego jelenia. W praktyce okazało się, że dobrze jest używać trochę kukurydzy z tym na twardych miejscach, co jest zgodne z realizmem, jak przypomni sobie każdy myśliwy.
Surowo zabrania się jakiemukolwiek myśliwemu stawać przed linią strzału; wszyscy muszą być za linią, na której stoi strzelec.
Nie ma ograniczeń co do sytuacji i ciekawych kombinacji w tym polowaniu. Jeleń może być pozostawiony stojący lub leżący. Nie ma przepisu, który zabraniałby ukrycia go za pniem drzewa. Gra rozwija się w miarę jej prowadzenia. Po pewnym czasie gry z żelaznym odciskiem racicy jak powyżej, chłopcy stają się tak biegli w tropieniu, że można zrezygnować nawet z kukurydzy. Żelazny odcisk przypominający racicę jelenia pozostawia bardzo realistyczny „ślad” lub trop, który bardziej wprawni chłopcy łatwo śledzą przez las. Polowanie zwykle odbywa się na trzy, pięć lub więcej jeleni, zgodnie z umową, a wynik oblicza się na podstawie punktów za całe polowanie.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Ernest Thompson Seton, Boy Scouts Handbook: The Games (1911)
- Strony drukowane: 291–293
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 291
- Przeczytaj tekst źródłowy: bsh-001